ANATOMIA PIERSI 


Piersi- uosobienie kobiecości

Piersi są symbolem kobiecości, a ich wygląd jest bardzo indywidualny. To, czy pacjentka ma małe, duże, miękkie lub jędrne piersi zależy głównie od czynników genetycznych. Wraz z wiekiem, ale także podczas cyklu miesiączkowego, zmienia się kształt i rozmiar kobiecych piersi. W tym okresie podnosi się poziom hormonów kobiecych, pierś lekko puchnie, ponieważ organizm przygotowuje się na ewentualną ciążę i karmienie. W rezultacie więcej krwi przepływa przez tkankę piersiową i dochodzi do gromadzenia się wody w tkance. Skóra napina się i piersi stają się większe, bardziej obrzęknięte.

Pierś nazywana jest w medycynie "mamma", składa się głównie z tkanki tłuszczowej i łącznej. Pomiędzy tkanką tłuszczową i łączną znajduje się tkanka gruczołowa, która służy do produkcji mleka (medycznie nazywana glandula mammaria). Ta tkanka składa się z grudek gruczołowych o kształcie winogron, około piętnastu centymetrów, tak zwanych płatów, które są połączone z brodawką sutkową kanałami mlecznymi (ducti). Na końcu tych przewodów mlecznych są małe wybrzuszenia, nazywane "woreczkami mlekowymi", mające funkcję pompowania podczas karmienia piersią.

Przez pierś przechodzą komórki nerwowe. Naczynia krwionośne i limfatyczne. Nerwy służą do poruszania ciała, bez nich nie mogliśmy myśleć ani wykonywać żadnych ruchów. Naczynia zaopatrują całe ciało w krew. Naczynia limfatyczne można porównać do naczyń krwionośnych. Jednak nie transportują one krwi, lecz są odpowiedzialne za odpływ limfy znajdującej się w tkankach. W system limfatyczny, który oplata całe ciało, wplecione są węzły chłonne. Są to miękkie i zwykle ledwie wyczuwalne stacje filtrów, w których filtrowana jest limfa: patogeny, cząstki szkodliwe i substancje odżywcze przepływają przez nią i są w ten sposób rejestrowane przez organizm. Poprzez naczynia limfatyczne mogą rozprzestrzeniać się komórki raka piersi w obrębie klatki piersiowej i na pozostałe części ciała.

Kolejnym elementem piersi jest brodawka sutkowa (mamille), wraz z otoczką. Na skraju otoczki znajdują się gruczoły apokrynowe i łojowe, tak zwane gruczoły Montgomery'ego.

W okresie dojrzewania, około 11 roku życia, rozwijają się kobiece piersi. Po ukończeniu 16 lat są zwykle w pełni rozwinięte.

W skutek procesu starzenia, szczególnie po ciąży i menopauzie, tkanka piersiowa zmienia się znacznie, a stosunek tkanki tłuszczowej do tkanki łącznej i gruczołowej nie jest już taki sam. Podczas gdy w wieku młodzieńczym proporcja tkanki tłuszczowej do gruczołowej wynosi 1:2, w zaawansowanym wieku jest ona znacznie wyższa. Również kolor sutka i otoczki zmienia się wraz z wiekiem, a podczas ciąży, zwykle robi się ciemniejszy.

Wady rozwojowe piersi kobiecej

Jest wiele różnych wad rozwojowych piersi, mogą występować pojedynczo lub w wspólnie. Wygląd piersi u kobiet jest zatem bardzo zróżnicowany. Poniżej opisano najczęstsze wady wrodzone piersi:

Tak zwana aplazja piersi odnosi się do zaburzenia wzrostu piersi. Brak jest nie tylko tkanki tłuszczowej, ale także gruczołu mlekowego i mięśnia piersiowego. Implanty piersi mogą korygować tę formę malformacji.

Hipoplazja piesi jest podobną wadą. Z powodu zaburzeń tworzenia się tkanki gruczołowej, pierś nie rozwija się całkowicie. Dotknięte tym kobiety cierpią z powodu zbyt małej piersi. Pomocny może być tylko zabieg powiększenia piersi.

Hyperplazja piersi opisuje dokładne przeciwieństwo aplazji: jest to nadmierny rozrost tkanki, a w konsekwencji bardzo duże piersi, które często prowadzą do dolegliwości fizycznych, np. bólu pleców. Zjawisko tak zwanych "gigantycznych piersi" znane jest w medycynie jako gigantomastią. O gigantomastii mówy przy wadze piersi powyżej 1,5 kg i można ją leczyć wyłącznie poprzez redukcję piersi. Przyczyny nadmiernego wzrostu tkanki piersiowej mogą być zmiany hormonalne, takie jak w czasie ciąży lub w okresie dojrzewania.

Zniekształcenie klatki piersiowej zwane klatką piersiową szewską występuje, gdy mostek i piersi zapadają się w chrząstnej części żeber. Możliwe przyczyny to brak witaminy D lub predyspozycje genetyczne. Cechy są różne, na przykład głębokość lejka jest inna u każdej kobiety. Klatkę piersiową szewską można leczyć za pomocą operacji rekonstrukcji klatki piersiowej.

Objawy piersi tubularnych są różne. Pod tym pojęciem rozumie się zniekształcenie, w którym podstawa piersi jest bardzo wąska. Stosunek wielkości brodawki sutkowej do samej piersi jest zaburzony, co jest głównym czynnikiem przeszkadzającym osobom dotkniętym tym schorzeniem. Często dolna pierś nie jest rozwinięta tak, że sutek zwisa w dół.

Klatka piersiowa kurza to deformacja zmieniająca wygląd piersi, ta wada spowodowana jest grzebieniowatym wypukleniu mostka.

Medycznie wciąż słabo poznaną wadą jest zespół Polanda. Rozwija się on w dziewiątym tygodniu ciąży z powodu braku zawiązka mięśnia piersiowego. Charakteryzuje się brakiem gruczołu piersiowego i mięśnia piersiowego po jednej stronie.

Tak zwany zespół Amazonek opisuje asymetrię piersi, w której po jednej stronie pierś jest silnie zdeformowana. Różnica w odróżnieniu do Poland-syndromu, w zespole Amazonek brakuje jedynie gruczołu mlekowego.